سکوت، فریاد ، مرگ ، ‌زندگی و امید

چه رابطه ی بین آنها هست !

ما در کجای این جهان پهناور گم شده ایم !

در ناله ی شب های من سکوت نیز پابرجاست

این شب زنده داری از چیست

فریادم از آشنایان است

مرهم دردم دست غریبه !

یاد آور زندگی ام مرگ است

تنها دلخوش به روشنایی امید در فردا !!!

همین جوری ادامه بدم شاعر میشم ها

خوب بعضی وقتها سکوت دردناک ولی تنها راه حل نمیتونه سکوت باشه

گاهی هم باید خودت رو بسپاری دست باد و از ته دل فریاد بزنی

به عقیده بعضی ها بهترین دوست کسیه که اولین قطره اشکتومیبینه

دومیشو پاک کنه سومیشم تبدیل به خنده کنه

خوب این دوست واقعا وجود خارجی داره ؟؟؟

ماباید سعی کنیم که تو مشکلات اول به خدا وبعد به خودمون تکیه کنیم

زیبا ترین هنر بی صدا دوست داشتن است !!!

چه کسی در این هنر از همه توانا تر است ؟؟؟

زندگی اخرش مرگه خوب چرا باید با گریه و ناراحتی بگذره

چرا تو این زندگی شاد نباشیم و دیگران رو هم شاد نکنیم

آن کس که لذت یک روز زیستن را تجربه کند، گویی که هزار سال زیسته است و آنکه

امروزش را درنمی یابد، هزار سال هم به کارش نمی آید

عجب جمله ای خوب دقت کنید واقعا آدم رو به فکر فرو میبره

امید هم نقش به جایی در زندگی ما داره

میگن امید کسی رو از بین نبر شاید تنها چیزی باشه که داره !!!

  خدایا من در کلبه حقیرانه ام چیزی دارم که تو در عرش ملکوتییت نداری من

تورا دارم و تو مثل خود نداری

غصه نخور مسافر

غصه نخور مسافر اینجا ما هم غریبیم

از دیدن نور ماه یه عمره بی نصیبیم

فرقی نداره بی تو بهار مون با پاییز

نمی بینی که شعرام همه شدن غم انگیز

غصه نخور مسافر اونجا هوا که بد نیست

اینجا ولی آسمون باریدنم بلد نیست

غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت

فدای برق ناز اون چشمای قشنگت

غصه نخور مسافر تلخه هوای دوری

من که خودم می دونم که تو چقدر صبوری

غصه نخور مسافر بازم می آی به زودی

ما رو بگو چه کردیم از وقتی تو نبودی

غصه نخور مسافر غصه اثر نداره

ز دل تو می دونم هیچ کس خبر نداره

غصه نخور مسافر رفتیم تو ماه اسفند

بهار تو بر می گردی چیزی نمنونده بخند

غصه نخور مسافر تولد دوباره

غصه نخور مسافر غصه نخور ستاره

سفر یه امتحانه به جون تو بلا نیس

غصه نخور مسافر تو خود آسمونی

در آرزوی روزی که بیای و بمونی

همیشه رفتن رسیدن نیست ولی برای رسیدن باید رفت